Με την εισαγωγή αυστηρότερων προτύπων εκπομπών και των καταναλωτών που απαιτούν μικρότερη κατανάλωση καυσίμων, οι κατασκευαστές οχημάτων αναγκάστηκαν να παρακολουθούν τις εκπομπές καυσαερίων πιο κοντά από ποτέ.
Για να ανταποκριθούν σε αυτές τις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις, οι κατασκευαστές οχημάτων χρησιμοποιούν όλο και περισσότερους αισθητήρες Ο2 ή λήπτες λάμδα μία άλλη επίσης γνωστή ονομασία.
Είναι όμως όλοι οι αισθητήρες ίδιοι;
Τα νεότερα συστήματα ηλεκτρονικής διαχείρισης ενσωματώνουν συνήθως τουλάχιστον έναν αισθητήρα στην πολλαπλή πριν από τον καταλυτικό μετατροπέα και έναν αισθητήρα μετά τον καταλυτικό μετατροπέα. Έτσι προκύπτουν οι όροι, πλευρά 1 αισθητήρας 1 και πλευρά 1 αισθητήρας 2 (bank 1 sensor 1, and bank 1 sensor 2).
Οι αισθητήρες για τον προκαταλύτη χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση και τη διόρθωση του λόγου αέρα καυσίμου του κινητήρα και οι μετα-καταλυτικοί αισθητήρες χρησιμοποιούνται κυρίως ως διαγνωστικοί αισθητήρες.
Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αισθητήρων 02 που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι το διοξείδιο του ζιρκονίου, σε μικρότερο βαθμό το διοξείδιο του τιτανίου.
Α) Αισθητήρες Ο2 τύπου Διοξειδίου του ζιρκονίου
Οι αισθητήρες Ο2 διοξειδίου του ζιρκονίου χρησιμοποιούνται συνήθως για τη ρύθμιση της τροφοδοσίας πριν από τον καταλυτικό μετατροπέα και για διαγνωστικούς σκοπούς μετά τον καταλυτικό μετατροπέα. Έρχονται σε μια ποικιλία στυλ που μπορεί να περιλαμβάνει έναν και δύο καλώδια μη θερμαινόμενους αισθητήρες, τρία και τέσσερα καλώδια μονάδων με θερμαντήρες.
Η σωστή λειτουργία αυτών των αισθητήρων απαιτεί η θερμοκρασία του στοιχείου του αισθητήρα να είναι μεγαλύτερη από 300 ° C περίπου. Για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι κατασκευαστές έχουν τώρα ένα στοιχείο θερμαντήρα ενσωματωμένο στον αισθητήρα.
Πηγή: tosynergeio.gr
